Museos
Datada na década de los 20, promovida pola firma de capital vascu Hulleras de Turón, ye una obra d'inxeniería na que la so amenorgada escala y la so magnífica restauración dexen entender el funcionamientu d'estes instalaciones y lo que foi la historia industrial de la zona.
El Castro de Mouguías asítiase aprosimao a 1 quilómetru de la mariña. Ocupa una llomba d'unos 70 metros d'altor, emplazada na marxe derecha del regueru d'Ortigueira. Foi afayáu nel 1939, pero nun foi escaváu per primer vegada hasta los años 1968 y 1970.
El Castelón d'Eilao forma parte de la importante rede de poblados que mientres la época altoimperial sirvió de modelu organizativu pa la distribución de la población y la más óptima esplotación de los recursos auríferos de la zona.
Los romanos yá usaben nestes tierres los ríos y les ensenaes de la mariña pal so tráficu comercial, pero nun foi hasta la Edá Media cuando empiecen a apaecer pequeños puertos d'abrigu con fines comerciales y pesqueros con escasu tráficu de cabotaxe.
Les termes romanes de Campu Valdés son un muséu in situ sobre unes termes romanes de dómina altoimperial, consideraes como uno de los xacimientos más importantes del norte de la Península.
Al traviés de delles maquetes y paneles esplicativos, el visitante va dir conociendo la historia del cotu hulleru (qu'entendía terrenes de los conceyos de Riosa, Morcín y Mieres) y, en particular, el funcionamientu d'esta llínea y los elementos (máquines, vagones, etc.) que dexaron sacar la produ
Anguaño ta instaláu nuna serie d'edificios asitiaos nel cascu históricu d'Uviéu: el Palaciu de Velarde (1765), obra del arquiteutu Manuel Reguera, que coneuta con un inmueble destináu a oficines; la Casa d'Uviéu-Portal (1660), construyida por Melchor de Velasco, y l'edificiu d'ampliación, dis
La singular construcción troncocónica d'unos 45 metros d'altor conforma un espaciu circular distribuyíu en dos pisos y cubiertu por un llucernariu qu'ufierta una vertixinosa vista de les paredes de la gran chimenea.
El Muséu Arqueolóxicu d'Asturies ta instaláu nel antiguu monesteriu benedictín de San Vicente, del sieglu XVI, edificiu íntimamente venceyáu a la historia d'Uviéu, y nel que vivió y escribió toles sos obres el Padre Benito Feijoo (1676-1764).
El Conxunto Etnográficu d'Os Teixois data del sieglu XVIII y ta basáu nel aprovechamientu integral de la enerxía hidráulica del ríu. Nél pue visitase una amplia amuesa d'arquiteutura popular formada por casones, cabazos y horros.
Páxines
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by
WeebPal.
