Museos
Esti centru recueye la historia de l'artesanía del fierro nel conceyu de Bual y el so comercialización, una gran actividá que s'estendió mientres los sieglos XVIII y XIX.
Esti equipamientu, concebíu como homenaxe y instalación que recueye la memoria histórica de la minería pa la posteridá, consta de distintes árees onde se contemplen imáxenes de l'actividá minera, maquinaria, minerales, bibliografía y tolo relativo a la socioloxía llaboral de la minería enfermer
El Puentón o Ponte Romana ye'l monumentu más representativu por antonomasia de Cangues d'Onís. Data de la Baxa Edá Media, pero pue falase d'oríxenes romanos, tal como indiquen los gruesos contrafuertes y los agudos taxamares.
Nel interior de la casa, allugada nesta aldea del conceyu de Taramundi habitada mientres sieglos por families de ferreiros, amuésase una escoyeta de gran interés cultural d'instrumentos y ferramientes d'un caseríu de la contorna.
Al traviés de delles maquetes y paneles esplicativos, el visitante va dir conociendo la historia del cotu hulleru (qu'entendía terrenes de los conceyos de Riosa, Morcín y Mieres) y, en particular, el funcionamientu d'esta llínea y los elementos (máquines, vagones, etc.) que dexaron sacar la produ
A principios del sieglu XIII la ciudá contaba yá con dalgún tipu de cerca, con trazáu dispuestu por Alfonso IX. Alfonso X impulsaría'l remate de les obres, que s'empecipiaron hacia'l 1261 y tuvieron de terminase nel sieglu XIV.
Inauguráu nel añu 2000, el muséu tien el so orixe na donación de les cases y finca de Llacín, fecha nel 1994 por Teresa Sordo Sordo y Luis Haces Sordo, fíos de Porrúa y residentes en México.
El Muséu Arqueolóxicu d'Asturies ta instaláu nel antiguu monesteriu benedictín de San Vicente, del sieglu XVI, edificiu íntimamente venceyáu a la historia d'Uviéu, y nel que vivió y escribió toles sos obres el Padre Benito Feijoo (1676-1764).
Diz la lleenda, que la Piedra de Filadoira tresportóla una vieya filandera na cabeza, ensin parar de filar, per tola sierra dende San Roque hasta la Sierra de Enterríos, pa colocala como cubierta d'un dolmen.
El Castro de Mouguías asítiase aprosimao a 1 quilómetru de la mariña. Ocupa una llomba d'unos 70 metros d'altor, emplazada na marxe derecha del regueru d'Ortigueira. Foi afayáu nel 1939, pero nun foi escaváu per primer vegada hasta los años 1968 y 1970.
Páxines
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by
WeebPal.
